For English read below

Hoi allemaal en welkom bij mijn eerste blog ooit. Het onderwerp van vandaag is een introductie tot queer* theorie en een beetje over de overlap hiervan met handicap theorie. Ga niet weg, ik beloof dat ik het toegankelijk maak. Als iemand die door een aanzienlijke berg theorie heen geploeterd heeft weet ik dat niemand echt staat te springen om die zooi te lezen. Toch denk ik dat het noodzakelijk is om een fundering te leggen om onze toekomstige discussies op te bouwen. Dus zonder verdere omhaal: welkom op het podium Michel Foucault!

Veel mensen beschouwen Foucault als de vader van queer theorie. Foucault was een Franse filosoof in het midden van de twintigste eeuw, zijn essays over de relatie tussen kennis en macht hebben de basis gelegd waarop queer theorie gebouwd is. Het is onmogelijk om zijn naam te vermijden, maar zijn daadwerkelijke stukken zijn behoorlijk taai, dus zoek die alleen op wanneer je in een bijzonder dappere en intellectuele bui bent. Waar ik op wil focussen is zijn idee dat er ware macht ligt in het definiëren van “normaal”. Normaal is eigenlijk een heel vaag concept (het makkelijkste vind ik als metafoor van mode. Iedereen zou me nu heel raar aankijken als ik in een japon uit 1600 rondliep, maar ooit was dat de norm). Omdat het zo vaag is, is er iemand die het mag vormen. Deze persoon, of groep mensen, hebben een enorme macht over de maatschappij.

Queer is een vergelijkbaar vaag concept. Dingen die ooit queer waren kunnen onderdeel worden van het normaal (weer de mode metafoor: vrouwen in broeken) en dingen die ooit normaal waren kunnen queer worden (mannen op hoge hakken). Ik vind het belangrijk om hier een kleine kanttekening bij te plaatsen: dit is mijn definitie van queer. Queer is een enorme, altijd veranderende overkoepelende term met grenzen die bijna onmogelijk vast te pinnen zijn. Daarom vind ik het lastig om in duidelijke termen te definiëren. Wat mij geholpen heeft toen ik net begon met het bestuderen van dit concept, en wat jullie hopelijk ook zal helpen, is een beschrijving die ik vond in Kate Borstein’s boek My New Gender Workbook: A Step-by-Step Guide to Achieving World Peace Through Gender Anarchy and Sex Positivity (Mijn nieuwe gender werkboek: een stap voor stap gids om wereldvrede te bereiken door gender anarchie en seks positiviteit). Borstein beschrijft in dit boek een berg, waar ieder punt op die berg een andere persoon met een andere identiteit representeert. De top van de berg staat voor het ideaal, de meest “normale” persoon ter wereld. Wanneer we terugpakken op Foucault’s idee over macht, dan betekent dit ook dat dit de meest bevoorrechte persoon ter wereld is. Door de maatschappij waarin ik ben opgegroeid, denk ik bij de meest normale persoon aan een hetero, blanke, aantrekkelijke, cisgender, christelijke, niet gehandicapte, etc, etc man. Naarmate we verder afdalen langs de berg, komen we steeds meer manieren tegen om queer te zijn. Er zijn vrouwen, etnische verschillen, seksualiteiten, lichaamstypen, etc, die een persoon definiëren en de voordelen en nadelen die zij zullen ervaren. Hoe al deze identiteiten met elkaar interacteren binnen in een persoon brengt me tot het onderwerp intersectionaliteit.

Intersectionaliteit is een manier om te denken over alle verschillende plekken op die identiteitsberg waar je zou kunnen staan. Bijvoorbeeld, ik ben een blanke, cisgender, niet gehandicapte, aseksuele vrouw. Sommige van deze eigenschappen geven me voordelen, en sommige niet. Deze identiteiten (inclusief al mijn andere identiteiten) interacteren met elkaar, waardoor mijn beleving van de wereld om mij heen uniek is. Ieder individu heeft zijn eigen unieke plek op deze berg van identiteit. Maar veel te vaak, worden we gevraagd om op één deel van onze identiteit te focussen, in plaats van op het geheel. 

Ik wil deze blog gebruiken om het bestaan ​​van queer mensen met een handicap te erkennen en te normaliseren. Je hebt je eigen plek op de berg en deze identiteiten vermengen en mengen zich op unieke manieren, waardoor unieke problemen en ervaringen ontstaan. Wees trots. We zijn hier, we zijn queer en we gaan nergens heen!

* Helaas konden wij in het Nederlands geen goede passende vertaling vinden voor dit woord, dat de volledige lading dekt. Omdat, zoals uit de blog zal blijken, dit zelfs in het Engels al lastig exact te definiëren is. Om geen halfslachtige vertaalpoging te maken die de lading niet dekt hebben we ervoor gekozen dit woord gewoon Engels te laten. Mocht je nu niet snappen wat ermee bedoeld wordt dan zal dit verderop in de tekst vanzelf duidelijk worden.


Hey everyone and welcome to my first ever blog post. Today’s topic is an introduction to queer theory and a little bit about the overlap that it has with disability theory. Don’t leave, I promise to make this stuff as accessible as possible, because as someone who has slogged their way through their fair share of theory, I know that no one really volunteers to read that stuff. However, I think it’s critical to lay a strong foundation on which to build our future discussions. So without further ado: please welcome to the stage Michel Foucault. 

Foucault to many is considered to be the father of queer theory. A french philosopher in the mid-1900s, Foucault’s essays on the relationship between knowledge and power created the foundation upon which queer theory was built. It is completely impossible to avoid his name, but his actual writings are quite dense so only go searching for them if you’re feeling particularly brave and intellectual. What I would like to focus on is his thought that establishes that there is true power in being able to deem “normal”. Normal is actually a very fluid concept (the easiest metaphor I find being fashion. I would get some really funny looks if I showed up in a gown from the 1600s, but once upon a time that was the norm). Because it is so fluid, someone gets to be in charge of shaping it. This person, or group of people, have immense power over society. 

Queer is a similarly fluid concept. Things that were once queer can become part of the normal (fashion metaphor again: women in trousers) and things that were once normal can become queer (men in high heels). I want to make sure that I put a little disclaimer here: this is my definition of queer. Queer is a huge and ever-changing umbrella term whose boundaries are virtually impossible to nail down. For this reason, I find it difficult to define in clear terms. What helped me when I was first studying queer, and what I hope will help you, is a description I found in Kate Borstein’s book My New Gender Workbook: A Step-by-Step Guide to Achieving World Peace Through Gender Anarchy and Sex Positivity. In this workbook, Borstein describes a mountain, where each point on the mountain represents a different person with a different identity. The peak of the mountain represents the ideal, the most “normal” person in the world. Calling back to Foucault’s idea of power, this also means the most privileged person in the world. Becasue of the society that I was raised in, this calls to mind images of straight, white, able-bodied, cis-gendered, attractive, christian, etc, etc, men. Then as we get further and further down the mountain, we find more and more ways of being queer. There are different genders, sexaulities, races, religions, body types, etc that define a person and the advantages and disadvantages they will experience. How all of these identities interact within a person brings us to intersectionality.

Intersectionality is a way of thinking about all the different places on that identity mountain that you could stand. For example, I’m a white, cis-gendered,  able-bodied, asexual woman. Some of these things give me privilege, while some do not. These identities (including all my others) interact in a way that makes my experience of the world unique. Each person has their own spot on this mountain of identity. Far too often though, we are asked to focus on one part of our identity rather than focusing on the whole. 

I want to use this blog to acknowledge and normalize the existance of queer people with disabilites. You have your own spot on the mountain and these identities mix and mingle in unique ways, creating unique problems and experiences. Take pride. We’re here, we’re queer, and we’re not going anywhere.